راهنمای ساخت و ساز
راهنمای ساخت و ساز
یکشنبه, ۶ مهر ۱۳۹۹

انواع اسپیسر

همانطور که در مباحث قبل به آن اشاره شد، اسپیسر به قطعاتی گفته می شود که وظیفه آن ها ایجاد فاصله بین آرماتورها و بتن است. وجود این قطعات در بالا بردن استحکام سازه بسیار موثر است. حتی سرعت انجام ساخت و ساز را نیز افزایش می دهد. این قطعه در بازار با نام های متنوعی همچون کاور بتن، کاور میله گرد، فاصله انداز و لقمه بتن نیز شناخته می شود.

کاور بتن از میلگردها در برابر عوامل مخرب جوی همچون رطوبت و خوردگی محافظت می کند. به همین علت است که مقاومت بنا را افزایش می دهد. این قطعه کارآمد موجب می شود که آرماتور به بتن نچسبد. از این رو نفوذ ناپذیر شده و کمتر در معرض عوامل جوی قرار می گیرد. بد نیست بدانید ایجاد فاصله بین بتن و میله گرد از گذشته مرسوم بوده است. به عنوان مثال از سنگ یا چوب استفاده می کردند.

اما این مواد پوشش یکنواختی ایجاد نمی کردند. به علاوه دوام چندانی نیز نداشتند. همین امر باعث می شد یا میله گرد به بتن بچسبد یا از آن بیرون بزند. هر دو عامل در نهایت منجر به زنگ زدگی و آسیب میله گرد و در نتیجه اثرات زیانبار بر سازه می گردید. از این رو به نظر می رسد که کاور میله گرد ابزاری بسیار کاربردی و البته مقرون به صرفه برای سازه های بتنی است. فاصله انداز در سه نوع پلاستیکی، فلزی و بتنی موجود است. در این میان فاصله اندازهای بتنی و پلاستیکی بیشتر مورد استفاده قرار می گیرند.

در ادامه به بررسی تفاوت میان اسپیسر بتنی و پلاستیکی میپردازیم.

تفاوت اسپیسر بتنی و پلاستیکی

تفاوت بین اسپیسر بتنی و پلاستیکی واضح و روشن است. زیرا جنس این قطعات کاملا متفاوت می باشد. اما به قطعیت نمی توان گفت کدام یک بر دیگری برتری دارد. در ادامه با ما باشید تا مقایسه ای بین این دو کاور میله گرد داشته باشیم.

مقایسه اسپیسر پلاستیکی با بتنی

اسپیسرهای پلاستیکی یکی از پر استفاده ترین پوشش های میله گرد به شمار می روند. می توان علت اصلی این محبوبیت را قیمت پایین و سبک بودن دانست. اما از طرفی پوشش های بتنی قیمت بالاتری داشته و به نسبت سنگین تر هستند. اما قیمت نباید تنها فاکتور انتخاب یک قطعه باشد. زیرا هر مهندس عمران به خوبی می داند که پوشش های پلاستیکی تحمل بار و فشار را ندارند.به همین علت در نقاطی از سازه که فشار وارد می شود نمی توان از اسپیسر پلاستیکی استفاده نمود.این در حالی است که پوشش های بتنی چندین برابر مقاوم تر هستند. همچنین چون پوشش بتنی با خود بتن همجنس است، چسبندگی مناسبی بین آن ها ایجاد می شود. اما کاورهای پلاستیکی همواره قطعه ای بیگانه بوده و هیچ گاه به صورت کامل به بتن نمی چسبند.

وقتی بین بتن و اسپیسر فاصله ای وجود داشته باشد طبیعتا بستر مناسب برای عوامل مخربی همچون رطوبت و هوا زدگی ایجاد می شود. یک تفاوت دیگر بین فاصله انداز پلاستیکی و بتنی تغییرات دمایی است. کاور بتن پلاستیکی در برابر تغییرات دمایی واکنش های شدیدتری نشان می دهد. به عنوان مثال در دمای بالا خیلی بیشتر از کاورهای بتنی منبسط می شود. از این رو احتمال ایجاد ترک های ریز در بتن نیز افزایش می یابد.

اسپیسر بتنی نسبت به پلاستیکی ضایعات و پرتی بسیارکمتری دارد. بنابراین با وجود قیمت بیشتر، به صرفه تر است. به علاوه از پوشش های بتنی می توان در هر شرایط جوی استفاده نمود. این در حالی است که آب و هوا در به کار بردن پوشش های پلاستیکی نقش بسزایی دارد.

کاورهای بتنی را می توان در ساخت هر نوع سازه مانند پل، تونل، سد و … به کار برد. اما استفاده از اسپیسر پلاستیکی محدودیت هایی دارد. به نظر می رسد در مجموع کاورهای بتنی ویژگی های مثبت بیشتری دارند. اما این بدان معنا نیست که باید کاورهای پلاستیکی را کنار گذاشت. آن ها نیز در جای مناسب کاربردهای بسیاری دارند.

دیدگاه خودتان را ارسال کنید

دیدگاه شما بعد از تایید مدیریت نمایش داده میشود.
لطفا فارسی تایپ کنید.